اين سخن « بنزد آنكه جانش در تجلى است » عيانتر از آنست كه بيان شود ، و پيشتر هم توضيح داده شد كه برترين جزء انسان قلب حقيقى اوست كه خود غير قابل انقسام است ، و كمال و تماميّت آن جز به علم و معرفت نيست ؛ و بىهيچ شبهه‌اى برترين چيزى كه علم بدان تعلق گيرد حضرت بارى - جل ذكره - است . پس كمال اين امر بسيط انسانى - كه فرمانده ديگر قوا و اعضاست - در علم به خداست ، نه خوردن و آشاميدن و ديگر كنش‌ها و واكنش‌ها كه موجب كمال ديگر قوا و اجسام است . ازينجا روشن مىشود برترين مردمان كسى است كه زندگى خود را در آبادانى قلب به ذكر خداوندگار گذرانده « 1 » : « هرآينه آباد سازد مساجد خدا را كسى كه به خدا ايمان آورده است » . و برترين پيامبران ( ص ) در مورد علم مأمور به بيشترخواهى بود ، چنان‌كه در دعا گويد « 2 » : « خداوندا علمم بيش گردان » . و هم از فرمايشات آن حضرت است : « هر روز كه در آن علمم بيش نشود صبحگاه آن مبارك مباد » ، پس در

--> ( 1 ) - إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ . [ سوره توبه 9 / 18 ] ( 2 ) - اشاره است به آيه كريمه « قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً » . [ سوره طه 20 / 114 ]